« شبى نماز خفتن گزارده بودند و بر در مسجد ايستاده » ( أنيس الطّالبين ) . پيشينيان اصطلاحات پارسى زيبايى در مورد نمازهاى پنچگانه به كار مىبرده‌اند مانند : « نماز شام » ( مغرب ) ، « نماز پيشين » ( ظهر ) ، « نماز پسين » و « نماز ديگر » ( عصر ) ، « نماز بامداد » ( صبح ) و . . . ( نگر : لغتنامهء دهخدا ) ( 401 ) 16 / 26 « بوذى » . در دستنوشت ، « ى » به قلمى ديگر ( شايد متأخّر ) ، اضافه شده است . ( 402 ) 17 / 4 « گزاردم » . نيمهء دوم اين واژه در دستنوشت ناپيداست . به تناسب معنا چنين آورديم . ( 403 ) 17 / 4 « به خانه » . در موضع خود روشن نيست . از روى يادداشت گوشهء زيرين رويهء پيشين خوانده شد . ( 404 ) 17 / 4 « . . . ى » شايد : بوى . ( 405 ) 17 / 7 « جماعتي » . در دستنوشت چندان پيدا نيست . ( 406 ) 17 / 7 « بر خوذ بفعل عمر اعتراف كردند . » يعنى : در مورد خودشان اعتراف كردند به كارى كه عمر كرده بود . ( 407 ) 17 / 7 « آيت » . در اينجا در عكس ما تقريبا هيچ پيدا نيست ؛ به سياق معنا و حجم واژهء ناخوانا و سايه‌اى كه مىتواند بخشى از « ت » باشد ، چنين خوانديم - و العلم عند اللّه . ( 408 ) 17 / 8 « احلّ . . . أنفسكم » . البقرة / 187 . ( 409 ) 17 / 10 « . . . با زنان در دين . . . » . جايگاه « با » در دستنوشت پوشيده شده است ( گ . با كاغذ ترميم ) ولى در بخش پيدا سايه‌اى به چشم مىآيد كه نقطهء « با » و الفش را يادآورست . ( 410 ) 17 / 10 و 11 « فتاب عليكم » . البقرة / 187 . ( 411 ) 17 / 11 « توبت » . در دستنوشت ، آغاز كلمه پوشيده شده است . ( 412 ) 17 / 11 « عفا عنكم » . البقرة / 187 . ( 413 ) 17 / 12 « سبب » . در دستنوشت ، آغاز كلمه پوشيده است . ( 414 ) 17 / 12 « كلبى » . در دستنوشت آغاز كلمه پوشيده است .